Endoscopie

 Endoscopie is eigenlijk een duur woord voor "naar binnen" (endo) "kijken " (scopie). Omdat de lichaamsopeningen maar nauw zijn en het binnen in het lichaam donker is, kan men van buitenaf met het blote oog maar weinig van het inwendige van het lichaam waarnemen. Toch kan een kijkonderzoek veel informatie opleveren
Er zijn verschillende vormen van endoscopie die wij uit voeren:

Rhinoscopie: scopie van de neus
Gastroscopie: scopie van de slokdarm, maag en darmen
Bronchoscopie: het bekijken van de luchtpijp
Otoscopie: het onderzoeken van de gehoorgang

Rhinoscopie:
Rhinoscopie betekent letterlijk het bekijken van de neus. Bij onderzoek wordt door middel van een kleine camera in de neusgangen gekeken. Dit onderzoek doen we met een starre scoop. Voor dit onderzoek moeten de dieren uiteraard onder algehele narcose worden gebracht. We kunnen dan de hele neusholte bekijken en via dezelfde weg met een grijpertje vreemde voorwerpen (zoals grasaartjes) wegnemen of stukjes weefsel (biopten) nemen voor verder onderzoek.


Gastroscopie:
Bij endoscopie wordt via een cameraatje in de slokdarm, maag, 12-vingerige darm of dikke darm gekeken.  Honden en katten worden onder narcose gebracht omdat ze niet blijven liggen. Tijdens de gastroscopie kunnen kleine hapjes genomen worden van het slijmvlies (biopten) voor nader onderzoek.


Bronchoscopie:
Bij een bronchoscopie wordt met een cameraatje in de luchtpijp (trachea) en kleine luchtwegen (bronchiën) gekeken. Het onderzoek gebeurt onder narcose. Een bronchoscoop is een dunne van buiten bestuurbare flexibele slang met glasvezeloptiek en lens. Ook kunnen dunne instrumenten door de scoop worden ingebracht zodat er bijvoorbeeld biopten (hapjes weefsel) kunnen worden genomen uit de long.


Otoscopie:
Schudt uw huisdier met zijn kop, dan kan er een aanwijzing zijn voor een oorprobleem. Met behulp van een otoscoop kunnen we de gehoorgang bekijken. Vooral de controle van het trommelvlies is erg belangrijk omdat schade aan het trommelvlies tot blijvende doofheid kan lijden als het oor gezalfd wordt.

 

© 2011 Dierenkliniek Mheenpark